Tadeusz Kościuszko

Z dawnej posiadłości Sosnowskich pozostała oficyna północna i część oficyny południowej z roku 1753. W budynku zamieszkał Tadeusz Kościuszko. Ówczesny właściciel dóbr Sosnowica, hetman polny hrabia Józef Sosnowski zaproponował Kościuszce posadę guwernera - domowego nauczyciela, mającego uczyć jego dwie córki.

Przystojny, dobrze ubrany, wykształcony i elegancki kapitan Kościuszko oraz o rok młodsza Ludwika Sosnowska zakochali się w sobie bez pamięci. Lekcje stały się z czasem tylko pretekstem do spotkań kochanków, a legenda lokalizuje miejsce spotkań, tu gdzie dziś rośnie dąb spleciony z sosną. Hetman Sosnowski brutalnie przerwał rozwijające się uczucie młodych, gdy na prośbę o rękę córki miał odrzec Kościuszce: "synogarlice nie dla wróbli, a córki magnackie nie dla drobnych szlachetków".

Kościuszko próbował jeszcze porwać swoją wybrankę, ale bez powodzenia i wedle historii w 1776 r. rozpoczął swoją wyprawę do Ameryki.